حسینی مذهبان دلها غمین است         زدیده خون بریزید اربعین است

زعشقش تابه کی بی توشه باشیم        به دورازمرقد شش گوشه باشیم

وقتی خداوند منان میخواست توبه حضرت آدم(ع) را از ترک اولی قبول کند جبرئیل را نزد او فرستاد تا به وی تعلیم دهد که بگوید:

"یا حمید بحق محمد،یا عالی به حق علی،یا فاطربحق فاطمه،یا محسن بحق الحسن یا قدیم الاحسان بحق الحسین ومنک الاحسان".

چون کلام جبرئیل به نام مبارک امام حسین(ع) رسید و بر زبان آورد،حضرت آدم(ع) یک مرتبه دل شکسته شد و گریست سپس گفت:ای جبرئیل، چه شد هنگامیکه  نام امام حسین(ع) را بر زبان آوردم دلم شکست و اشکم جاری شد؟جبرئیل عرض کرد: این فرزند تو به مصیبتی مبتلا میشود که همه ی مصیبت ها در مقابل آن کوچک است.در اینجا جبرئیل قدری از مصائب حضرت را برای حضرت آدم(ع) بیان کرد که آدم وجبرئیل هر دو مانند مادر جوان مرده گریستند و سبب قبولی توبه و آمرزش حضرت آدم از ترک اولی شد.

(بحارالانوار/ج44/ص245)